Op 26 augustus 2026 maakte Henk Boone onderstaande foto van de Grote Bloedsteelmycena 

Op 22 september maakte Henk Boone onderstaande foto's: Dwergzwavelkopje (Hypholoma fasciculare var. pusillum) en Geschubde inktzwam (coprinus comatus). Het Dwergzwavelkopje is een kleine variëteit van de Gewone Zwavelkop, een giftige paddenstoel uit de familie Hymenogastraceae (voorheen Strophariaceae of Coprinaceae).                                                                                                                                                De Geschubde inktzwam is één van de minst kieskeurige, en dus zeer gemakkelijk te vinden paddenstoelen, die behoort tot de familie Agaricaceae. De soort staat bekend om zijn langwerpige, eivormige hoed met kenmerkende witte schubben en het unieke proces waarbij oudere exemplaren letterlijk vloeibaar worden tot zwarte inkt om hun sporen te verspreiden.

Op 23 september maakte Henk Boone onderstaande foto's van de Gewone Hertenzwam (Pluteus cervinus) en het Beukenkorrelkopje (Phleogena faginea). De Gewone hertenzwam is een schimmel, die behoort tot de familie Pluteaceae. Het is een algemene vlezige paddenstoel die je in Nederland het hele jaar door kunt vinden, met een piek in de herfst. De naam verwijst naar de typisch reebruine kleur van de hoed. Het Beukenkorrelkopje is de enige soort uit het geslacht Phleogena in Europa en behoort tot de kleine, unieke familie Phleogenaceae.       Hoewel zijn uiterlijk (een bolletje op een steeltje) doet denken aan een slijmzwam, is deze schimmel genetisch verwant aan de trilzwammen.   Hij is dus nauwer verwant aan het Judasoor dan aan de bekende plaatjespaddenstoelen. 

Op 10 en 11 september maakte Henk Boone onderstaande foto's.

Blauwgrijze schorsmycena (Mycena pseudocorticola). Dit is een heel klein paddenstoeltje met een opvallend blauwgrijze kleur. Deze paddenstoelen zijn vooral te vinden op de bast van dode en levende stammen van loofbomen die begroeid zijn met mossen en korstmossen. Vooral beuken, gewone es, gewone vogelkers, eik en wilg. (informatie van Wikipedia)

Naast de Blauwgrijze schorsmycena staat een foto van de Kleine aardappelbovist (scleroderma areolatum). De harde, zwarte binnenkant van onrijpe aardappelbovisten heeft een sterke, chemische/peperachtige geur.

Waaierkorstzwam (Stereum subtomentosum) behoort tot de familie Stereaceae en is het gehele jaar door te vinden. De schimmel groeit als sapotroof (dit betekent dat een organisme leeft van dood organisch materiaal) op loofhout. Je komt hem met name tegen in gemengde bossen en loofbossen, waar de bodem of lucht erg vochtig is, en de zandgrond rijk is aan voedingsstoffen en basen. 

Naast de Waaierkorstzwam staat en foto van de Schubbige boschampignon (Agaricus silvaticus). Deze behoort tot de familie Agaricaceae en het geslacht van de champignons (Agaricus). Kenmerkend voor dit geslacht zijn de losse lamellen onder de hoed, de vliezige ring om de steel en sporen die van roze naar chocoladebruin verkleuren.

Week oorzwammetje (Crepidotus mollis). Het behoort tot het geslacht Crepidotus en de familie Crepidotaceae. Deze paddenstoel leeft op dood hout van loofbomen.

Op 10 september 2026 maakte Henk Boone bovenstaande foto's van de de Grote Bloedsteelmycena (Mycena haematopus) en de Gekraagde aardster (Geastrum triplex).

De Grote Bloedcelmycena is een kleine plaatjeszwam uit de familie Mycenaceae. het is een paddenstoel die licht geeft in het donker. Sommige stammen van deze kleine paddenstoel zijn bioluminescent. Dat betekent dat de schimmeldraden in het pikkedonker een sprookjesachtige, groenachtige gloed uitstralen op de bosbodem.

De iconische kraag van de Gekraagde aardster rond het sporebolletje ontstaat door een functionele 'constructiefout': de binnenlaag is zo dik dat deze door de spanning van het omkrullen losscheurt. In tegensteling tot veel soortgenoten klapt deze aardster bij droogte niet meer dicht. Eenmaal geopend, verharden de slippen tot een permanent platform.

Op 11 september maakte Henk Boone bovenstaande foto's van de Rechte Koraalzwam (Ramaria stricta) en de Witte Heksenboter (Fuligo septica). De Rechte Koraalzwam is een opvallende verschijning: hij behoort tot de steeltjeszwammen (Basidiomycota) en de familie Gomphaceae. Het meest karakteristieke kenmerk van deze soort is de vertakte, koraalachtige vorm. Omdat de Rechte Koraalzwam op vochtig, rottend hout leeft, bevindt hij zich in een dynamische omgeving vol bacteriën en concurrerende schimmels. Om zich in deze felle concurrentiestrijd staande te houden, heeft de zwam specifieke chemische afweermechanismen ontwikkeld, wat hem biologisch gezien erg interessant maakt.

Witte Heksenboter lijkt op de bekende gele variant, maar verschilt biologisch. De gele variant gebruikt een speciaal geel pigment (fuligorubine) dat als schild tegen het zonlicht werkt. De structuur van de witte variant is anders: hij bouwt een extra dikke, stevige buitenlaag (cortex) van kalk op om haar sporen te beschermen. Een alternatieve naam is niet voor niets het wit kalkkussen.

Op 17 september maakte Henk Boone bovenstaande foto van de Goudgele koraalzwam (Ramaria auria). Dit is een soort binnen het geslacht Ramaria en de familie Gomphaceae, die met de jaren donkerder van kleur wordt. 

Op 8 september 2026 maakte Henk Boone onderstaande foto van de Dikrandtonderzwam.

De Dikrandtonderzwam tast bomen van binnenuit aan door agressieve enzymen af te scheiden. Deze enzymen veroorzaken intensieve witrot, wat de lignine (houtstof) afbreekt en de boom zijn stevigheid kost. De schimmel is vaak al jarenlang onzichtbaar actief voordat de zwammen aan de buitenkant verschijnen. Omdat de Dikrandtonderzwam tientallen jaren oud kan worden en er elk jaar een nieuwe laag buisjes over de oude heen groeit, fungeert hij als een natuurlijke harde schijf van zijn omgeving. Wetenschappers kunnen de jaarringen van de zwam analyseren om te zien hoeveel zware metalen en fijnstof er dertig jaar geleden in de lucht hingen.

Op 29 augustus maakte Henk Boone een foto van de Tranende franjehoed (Lacrymaria lacrymabunda). Zie hieronder:

De Tranende franjehoed dankt zijn naam aan de heldere vochtdruppels op zijn lamellen. Dit is geen condens of regen, maar het gevolg van guttatie. Dit is een actief biologisch proces waarbij de paddenstoel via speciale cellen (cystiden) vocht naar buiten perst. Dit helpt bij de verspreiding van sporen.

Op 20 augustus maakte Henk Boone onderstaande foto's:

Poederige kussentjeszwam (Trichoderma pulvinatum) De eerste wetenschappelijke naam van de Poederige Kussentjeszwam was Hypocrea pulvinata. Deze naam werd in 1870 gegeven door de Duitse mycoloog Leopold Fuckel. De overgang naar de huidige Latijnse naam, Trichoderma pulvinatum, vond officieel plaats in 2014. Om door de taaie, leerachtige buitenkant van een berkenzwam heen te breken, gebruikt de schimmel niet alleen zuren, maar ook pure mechanische kracht. Deze cel lijmt zichzelf vast aan de gastheer en bouwt een gigantische waterdruk op. Daarmee perst hij zich dwars door de celwand van de gastheer heen.                                                                                                                                     In Nederland komt de Poederige Kussentjeszwam algemeen voor.

Marasmius. Dit is een geslacht van schimmels, behorend tot de familie Marasmiaceae. Het geslacht omvat voornamelijk kleine, zeldzamere middelgrote zwammen met een centrale steel. De paddenstoelen kenmerken zich door het feit dat de vruchtlichamen krimpen als het droog is en weer tot leven komen als het vochtig is. (tekst over genomen uit Wikipedia)

Op 19 augustus maakte Henk Boone onderstaande foto's:

Gele trilzwam (Tremella mesenterica). Deze felgele, geleiachtige schimmel is een meesterlijke overlever: bij droogte verschrompelt de zwam tot een hard, zwart korstje op een boomtak. Zodra het regent, zuigt hij zich als een spons vol water en "herrijst" hij binnen een paar uur tot een glanzend, goudgele vorm. Deze foto is gemaakt na een regenbui. De kleur verraadt zijn leeftijd: jonge exemplaren zijn oranje en maken ongeslachtelijke sporen. Oudere, gelere zwammen vormen geslachtelijke sporen.

Langsteelfranjehoed (Parasola conopila). De hoed zit vol onzichtbare sporen: als je de hoed onder een microscoop legt, zie je dat hij bezaaid is met setae. Dit zijn stijve, dikwandige, bruine haren die als microscopische speren omhoog steken. Waarschijnlijk beschermen deze de paddenstoel tegen vraat door minuscule insecten of aaltjes.

Op de foto hierboven staat het Gewoon elfenbankje (Trametes versicolor). De foto is genomen door Henk Boone op 11 augustus 2026. Territoriumdrift: het Elfenbankje is een witrotschimmel die bomen kan afbreken. Hij scheidt chemische stoffen af om concurrerende paddenstoelen op afstand te houden. Groene rand: De opvallend groene kleur komt door algen die zich nestelen in de fijne haartjes op de hoed. Demi-lichenisatie: Dit fenomeen is een beginnende vorm van korstmosvorming, waarbij schimmel en alg samenwerken voor voedingsstoffen.

De foto hierboven is het Hazenpootje (Coprinopsis lagopus). Henk Boone maakte deze foto op 1 augustus 2026.

Dit is een extreem kortlevende inktzwam, die bekend staat om zijn razendsnelle transformatie en fragiele schoonheid. Enkele uren nadat deze foto was genomen, was de paddenstoel al weer verdwenen.  Deze paddenstoel is een zogenaamde sapotroof (opruimer), die leeft van niet-verteerd dood hout en is met name te vinden op houtsnippers en houtsnipperpaden (zie hierboven). Het Hazenpootje verschijnt en vloeit binnen 24 uur als inkt over de grond.

Onderstaande foto maakt Henk Boone op 14 juli 2026. Het is de Zwarte kogelzwam (Daldinia concentrica). In het Nederlands officieel de Kogelhoutskoolzwam genoemd. Hij behoort tot de familie Hypoxylaceae. In oudere of alternatieve classificaties wordt de soort ook vaak nog gerekend tot de familie Xylariaceae, waar de familie Hypoxylaceae een afsplitsing van is. 

Naast de foto van de Kogelhoutskoolzwam staat een foto van de binnenkant van de kogelhoutskoolzwam. Het meest interessante aan de binnenkant van de Kogelhoutskoolzwam zijn de duidelijke concentrische groeiringen. De bewering dat de binnenkant van een doorgesneden kogelhoutskoolzwam zilvergrijze en gitzwarte zones laat zien is onjuist voor verse exemplaren, die van binnen inderdaad licht- en donkerbruin zijn. Pas wanneer de zwam ouder wordt, indroogt en volledig zwart verkleurt, veranderen deze concentrische groeiringen in zilverachtige, grijszwarte tot gitzwarte tinten.

Hieronder ook een foto van Heksenboter. Op deze foto heeft de Heksenboter weer een andere vorm. Het is een gigantisch, eencellig levend wezen. Heksenboter kan actief op bacteriën jagen en zelfs een primitief geheugen ontwikkelen om obstakels te ontwijken. 

Hierboven: een foto van het Wieltje (Marasmius rotula). Dit is een klein paddenstoeltje dat zijn naam dankt aan het geribbelde patroon van zijn witte hoed. De naam Marasmius is afgeleid van het Griekse woord 'marasmos' dat 'mager' of 'uitgedroogd' betekent. De soortnaam 'rotula' betekent 'wieltje'.

Hieronder: Bloemkoolzwam (Ramaria botrytis). Dit is een opvallende koraalachtige paddenstoel uit de familie Gomphaceae. In Nederland komt de soort zeldzaam voor en staat de soort op de Rode lijst in de categorie "Bedreigd". (informatie Wikipedia) 

Hieronder: Zilveren boomkussen, foto's, gemaakt door Henk Boone op 21 maart 2026. Deze zwam werd op twee plaatsen in de heemtuin gezien. Het zilveren boomkussen is een slijmzwam, die vooral in het voorjaar te zien is op dood hout, meestal van loofbomen . De inhoud is aanvankelijk zacht en wit, maar wordt later droog en chocoladebruin door de sporen. De huid scheurt dan open, waarna de sporen zich met behulp van regen en wind verspreiden.(Informatie Wikipedia)

Hieronder: Gewoon Elfenbankje en daaronder Echt Judasoor. Foto's gemaakt door Henk Boone op 20 februari 2026.

Op 9 februari 2026 werden onderstaande foto's gemaakt door Henk Boone

Op 24 januari 2026 werden onderstaande foto's van de Paarse Korstzwam gemaakt door Henk Boone

Op 19 januari 2026 was de Paarse Korstzwam (zie hieronder) ook al te zien en gefotografeerd door Henk Boone

Op 17 november 2025 werden onderstaande paddenstoelen gefotografeerd door          Greetje de Back.

Op 17 november jl. werden onderstaande paddenstoelen gefotografeerd door Henk Boone

Fraaie Koraalzwam                                                                                                   Franjehoed

Anijschampignon                                                                                                     Geweizwam

Gewone zwavelkop                                                                                                   Houtsnipperbundelzwam

Mosklokje                                                                                                                   Oranjerode stropharia

Parelstuifzwam                                                                                                          Schubbige boschampignon

Gewone Glimmerinktzwam                                                                                    Zwavelkopjes

Op 10 november jl. werden onderstaande paddenstoelen gefotografeerd door Greetje de Back.

Op 3 november jl. werden onderstaande paddenstoelen gefotografeerd door Greetje de Back.

Op 3 november jl. fotografeerde Henk Boone onderstaande paddenstoelen:

                                           Oranjerode stropharia                                                                      en rechte koraalzwam

                                 Scherpe schelpzwam                                                             en de roodbruine schijnridderzwam

                                      Zwavelkopjes                                                                                                            Honingzwam

Op 10 oktober jl. werden onderstaande paddenstoelen gefotografeerd door Greetje de Back

Op 7 oktober jl. fotografeerde Greetje de Back onderstaande paddenstoelen. Het is moeilijk om aan te geven op welke plekken de paddenstoelen te vinden zijn.

Na enkele dagen is er nog maar weinig te zien van de mooie inktviszwam.

Overgenomen uit "Naturetoday.com" van maandag 21 oktober 2024: De Inktviszwam werd voor het eerst beschreven in Tasmanië en koloniseerde van daaruit Australië. Begin twintigste eeuw kwam hij naar Europa als verstekeling in wol-transporten of bij de invoer van exotische tuinplanten. De Inktviszwam breidt zich in ons land steeds verder uit. Hij begint, net als verschillende stinkzwammen, als een "duivelsei". Het is een vruchtlichaam, maar omdat ze zo plotseling tevoorschijn kunnen komen, dacht men vroeger dat ze door de duivel werden neergelegd.

Onderstaande inktviszwammen zijn ontdekt op maandag 25 augustus 2025.

Blauwe kaaszwam en daarnaast: Roodbruine schijnridderzwam (november 2024), gefotografeerd door Greetje de Back

Gewone zwavelkopjes en Dikrandtonderzwam, november 2024, gefotografeerd door Greetje de Back

Blote billetjes en Oranje aderzwam, gefotografeerd door Greetje de Back, november 2024

Oranje aderzwam, gefotografeerd door Yvonne Commijs op 11 november 2024

Hierboven staan foto's van "het Wieltje"'. Een kleine paddenstoel, die voorkomt op houtige plantenresten, zoals twijgen, wortels, sterk vermolmde stronken. De foto's zijn gemaakt door Yvonne Commijs op 17 september 2023.

Hieronder een foto van Heksenboter. Dit is een slijmzwam, die voorkomt op dood hout, ook wel in mos of gras. Deze slijmzwam verandert heel snel van kleur: hij gaat er een beetje grauw uitzien. Ook is hij weer snel verdwenen. Vindtijd: juni tot oktober, vooral na een periode met vochtig, warm weer.

Op 29 juli 2024 was deze heksenboter te zien op een boomstammetje in de "zithoek" in de heemtuin. Daarnaast een foto van Heksenboter die in het vorig jaar te zien was op een pad.

Hieronder staan foto's van paddenstoelen, die in voorgaande jaren in de heemtuin stonden. Misschien komen ze ook de komende maanden weer tevoorschijn (vanaf oktober 2023)

Tonderzwam (foto: Heleen van der Linden) 

Gekraagde aardster (foto: Yvonne Commijs), hieronder

Hieronder staan foto's, die gemaakt zijn op 7 en 8 oktober.

Zwerminktzwam en Week oorzwammetje (foto's : Marjon Zuilhof)

Goudvliesbundelzwam (foto: Yvonne Commijs)

Hieronder staan foto's, gemaakt op 22 en 23 oktober 2023

Gekraagde aardster en Dikrandtonderzwam (foto: P. van der Linden)

Zwerminktzwam (foto: P. van der Linden)                                                            Koraalzwam (foto: P. van der Linden)

Prachtvlamhoed en Glimmerinktzwam (foto's: Cock Jansen)(28 oktober 2023)

Nog een keer de Prachtvlamhoed (P.v.d.Linden, 6 november 2023)                Blanke Champignonparasol (P.v.d.Linden, 6 november 2023)

Kleine stinkzwam? Nog in ontwikkeling?                                                            Rechte koraalzwam (foto's: P.v.d.Linden, 6 november 2023

Gewone zwavelkopjes, (foto: P.v.d.Linden, 6 november 2023)                          Gewone knolparasolzwam, foto: W. Heilker, 11 november 2023)

Schubbige boschampignon (foto: W. Heilker, 11-11-'23)                       Knolparasolzwam (foto: W. Heilker, 25-11-'23), later wordt de hoed plat.

Gewone beurszwam (foto: M. Zuilhof, 25-11-2023)                                            Champignon, nu met platte hoed, (M. Zuilhof, 25-11-'23)

Echt Judasoor (foto: M. Zuilhof,  16-12-'23)                                                        Fluweelpootje (foto: M. Zuilhof, 16-12-'23)

Deze paddenstoel (Echt Judasoor) komt voor op levende en dode stammen en takken van allerlei loofbomen. Vooral Vlier en Esdoorn. Bij nat weer - in de herfst en in de winter - zwellen ze op. Als het weer droger wordt, verschrompelen ze een beetje.

Op zaterdag 9 juni 2024 was deze Grote Stinkzwam (zie hieronder) al te zien in de heemtuin (foto's C. Jansen)

Op maandag 15 juli waren er meerdere Grote Stinkzwammen te zien.

Op 7 september 2024 waren bovenstaande paddenstoelen te zien: Franjehoed en Geaderde leemhoed. Foto's gemaakt door C. Jansen.

Prachtvlamhoed?  en Vaalroze Parasolzwam, foto's gemaakt door Marjon Zuilhof op 28 september 2024

Gewoon Elfenbankje? en Waaierkorstzwam, foto's,  gemaakt door Marjon Zuilhof op 28 september 2024

Hieronder: Koraalzwam, foto, gemaakt door Yvonne Commijs op 20 oktober 2024

Geweizwam, gefotografeerd op 2 november 2024 door Teunis van Veldhuizen